ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

written by Marja Vampoulas

H Fion Lau ακουμπά την κίτρινη τσάντα της πάνω στην καρέκλα που βρίσκεται στο γραφείο της ΟΜ και κάθεται δίπλα σ’ αυτή. Στο μικρό χρονικό διάστημα που έχει για να προετοιμαστεί για την αναχώρησή της την επόμενη εβδομάδα, ευτυχώς έχει λίγα λεπτά για να απαντήσει στις ερωτήσεις μου. Τι ήταν εκείνο που την είχε κάνει να έρθει τόσο μακριά έως εδώ;

Το 2015 η Φιόν υπηρετούσε τον Κύριο στο καράβι Logos Hope της ΟΜ. Έπειτα από ένα χρόνο αισθάνθηκε την κλήση να συνεχίσει στο ιεραποστολικό έργο και ο Θεός έβαλε στην καρδιά της τους πρόσφυγες. Όταν λοιπόν η ΟΜ του Χονγκ Κογκ της πρότεινε να πάει στην Ελλάδα, ο Θεός της μίλησε αμέσως, δίνοντάς της απόλυτη ειρήνη στην καρδιά, ότι αυτό ήταν το μέρος που την καλούσε να πάει. Μέσω μιας θαυματουργικής επέμβασης στη διαδικασία της βίζας της, βρέθηκε τελικά να περπατάει στους δρόμους της αρχαίας πόλης των Αθηνών.

Τις πρώτες δυο εβδομάδες της, η Φιόν έμεινε στο Κοινοτικό Σπίτι Δάμαρις υπηρετώντας γυναίκες που είχαν απελευθερωθεί από το «εμπόριο της λευκής σάρκας», και έμεναν εκεί μαζί με τα παιδιά τους. Αργότερα εργάστηκε με τους πρόσφυγες στην εκκλησία της Ομόνοιας, διδάσκοντας και παίζοντας μαζί με τα παιδιά, αλλά και προσφέροντάς τους κάθε είδους υπηρεσία. Γι’ αυτήν το πιο καταπληκτικό πράγμα ήταν να βλέπει πρόσφυγες να έρχονται στον Κύριο, να βαπτίζονται και να αλλάζει εντελώς η ζωή τους. Κάτι άλλο που της άρεσε πάρα πολύ ήταν το έργο που έκαναν οι εκκλησίες στην Κεντρική Ελλάδα, όπου ξόδεψε και η ίδια αρκετό χρόνο με τα παιδιά των Ρομά στην Καρδίτσα. Ο Θεός επίσης την ευλόγησε δίνοντάς της ένα όμορφο διαμέρισμα για να μένει και καλούς φίλους.

Ζώντας για ένα χρόνο ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετική κουλτούρα, προσπαθώντας να μάθει Ελληνικά, και παλεύοντας με τα Αγγλικά, δεν ήταν εύκολο για την Φιόν. Παρ’ όλ’ αυτά, εκείνη μπορούσε να κάνει αυτό για το οποίο την είχε καλέσει ο Κύριος: Να υπηρετεί τον Θεό με κάθε τι που είχε! Κοιτάζοντας προς τα πίσω, η Φιόν αισθάνεται ότι ο χρόνος αυτός πέρασε πάρα πολύ γρήγορα, αλλά ήταν πολύ καρποφόρος και ευλογημένος. Αντί να προσπαθεί να λύνει όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε μόνη της, έμαθε να στηρίζεται περισσότερο στον Θεό. Υπηρετώντας τους άλλους έμαθε και η ίδια πολύ περισσότερα για τη σχέση της με τον Θεό και αυξήθηκε στην πίστη. Σ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς αισθάνθηκε την παρουσία του Θεού, την αγάπη, την ειρήνη, την ευλογία και τη θεραπεία Του στη ζωή της.

Όταν ρώτησα τη Φιόν, τί θα ήθελε να πει σε όλους εκείνους που σκέφτονται να υπηρετήσουν στο ιεραποστολικό έργο, δεν άργησε να μου πει το εξής: «Αν ο Θεός σ’ έχει καλέσει στο ιεραποστολικό έργο, στάσου σιωπηλός μπροστά Του και προσευχήσου. Αυτός θα σου προμηθεύσει κάθε τι που χρειάζεσαι. Μη σκεφτείς ότι είσαι πολύ μικρός ή πολύ κοινός άνθρωπος. Μπορείς να Τον υπηρετήσεις με καταπληκτικούς τρόπους, επειδή το έργο αυτό δεν αφορά εσένα, αλλά τον Ίδιο τον Θεό. Αυτός θα μεταμορφώσει τη ζωή σου διαμέσου της υπηρεσίας σου και η επίδρασή σου στους άλλους θα είναι μακροχρόνια!».

Photo: Olivia Fung